سخنران یا انجام‌دهنده؟

چه در زندگی و چه در کار، آدم‌ها یا سخنران هستند یا انجام‌دهنده؛ و تفاوت‌های زیادی بین این دو وجود دارد.

– نتیجه: انجام‌دهنده نتیجه را قابل ارائه می‌داند. سخنران آن‌چه قابل ارائه باشد را نتیجه می‌بیند.

– ساده‌گویی: انجام‌دهنده‌ها ساده و قابل فهم صحبت می‌کنند. سخنران‌ها از پیچیده کردن و غلو کردن لذت می‌برند.

– دانش: انجام‌دهنده علاوه بر دانش نظری، دانسته‌های خود را از تجربیات عینی به دست می‌آورد. سخنران دانش خود را از خواندن تجربه‌های دیگران کسب می‌کند.

– حال و آینده: انجام‌دهنده دغدغه‌ٔ اولین قدم‌ها را دارد. سخنران نگران آینده است.

– کاغذبازی: انجام‌دهنده‌ها از پروسه‌های اداری و کاغذبازی بیزار هستند، سخنران کش دادن پروسه‌های اجرایی را راه فرار از اجرا می‌بیند.

– مسئولیت: انجام‌دهنده‌ها مسئولیت اشتباه را متوجه کسی نمی‌دانند. سخنران‌ها همیشه یک گوشهٔ کار را باز می‌گذارند تا اگر نتیجه‌ای حاصل نشد به آن متوسل شوند.

– تمرکز: انجام‌دهنده به تمام کردن کارها معتقد است و تمرکزش را در زمان‌بندی مشخص روی موضوعات معینی حفظ می‌کند. سخنران از پراکندگی کارها استقبال می‌کند.

– تصمیم‌گیری: انجام‌دهنده با تصمیم‌گیری بر مبنای اطلاعات ناقص راحت برخورد می‌کند. سخنران همیشه دنبال اطلاعات بیش‌تر برای یک تصمیم بی‌نقص می‌گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *